Rib and Sea

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Η ΜΚΟ, κατ’ ορθή ελληνική ορολογία το Σωματείο,  με την επωνυμία «Παιδική Χαρά» εκμεταλλεύτηκε την ευαισθησία και τη συμπόνοια των φιλανθρώπων,  προκειμένου το ηγούμενο αυτής τέρας και η παρέα του να ενθυλακώσουν >€ 2,8….. μόνον. Ψάχνω να βρω μια λέξη που να αποτυπώνει αυτήν την ξεφτίλα με τον δυσμενέστατο δυνατό τρόπο και δεν βρίσκω. Η ντροπή δεν άντεξε άλλο να ντρέπεται και να ξαναντρέπεται για το πωλητικό χάλι μας και την υπεξαίρεση των φόρων, εξ ου και έθεσε τέρμα στην ύπαρξή της. Ξανασκέφτηκα την ποινή τού θανάτου, η οποία καταργήθηκε, ώστε να εξαλειφθεί το ενδεχόμενο να εκτελεσθεί εκ λάθους, δικαστικού ή μη,  κάποιος που δεν άξιζε τη θανάτωση. Γιατί, όμως, πρέπει να συνεχίσουν να ζουν αυτά τα δοχεία νυκτός  που κατάπιαν τη δωρεά που έκανα για τον μέγιστο αγαθοεργό σκοπό; Γιατί να τα ταΐζω στη φυλακή;  

Τολμώ να πω, ότι τα κακουργήματα του Pizzaφάνη και του Φουρναγγελόπουλου ωχριούν μπροστά στα  ανοσιουργήματα αυτών των ανθρωπόμορφων τεράτων. Προ πάντων, όταν αναλογίζομαι  πως μερικά παιδιά που έπασχαν από σοβαρή ασθένεια δεν επιβίωσαν, επειδή τα εν λόγω δοχεία νυκτός δεν τους έδωσαν τις δωρεές μας που θα τους επέτρεπαν να τύχουν της πανάκριβης ιατρικής περίθαλψης που θα εξαφάνιζε την αρρώστια τους. Τις κράτησαν για πάρτη τους. Για πεντάστερα ξενοδοχεία, για χρυσά και διαμαντένια κοσμήματα, για ρουχισμό  επώνυμο, για κουρσάρες,  για …. για ….. 

Πληροφορήθηκα πως αστυνομικοί τινές καταδικάσθηκαν για βασανισμό εντός αστυνομικού τμήματος ενός ανθρώπου, ο οποίος κατέληξε μετ’ ολίγον [υπόθεση Βασίλη Μάγγου]. Προτρέπω τους αστυνομικούς που θα συλλάβουν τα εν λόγω τσόλια να τα βασανίσουν όσο δεν παίρνει. Έτοιμος ων να αντιμετωπίσω τη δίωξή μου για προτροπή σε διάπραξη ποινικού αδικήματος. 

Σώτος - βδελυγμένος