Rib and Sea

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Προχθές το βράδυ δεν υπήρχε κάτι ενδιαφέρον στην τηλεόραση. Ως συνήθως. Τηλεοπτικές σειρές [σίριαλ που λένε οι μορφωμένοι] της πλάκας που γεμίζουν τον χρόνο μας χωρίς λόγο, αλλά και τηλεοπτικά παιχνίδια  ακόμη μεγαλύτερης πλάκας.

Κάνοντας, λοιπόν, αναζήτηση [zapping που λένε οι μορφωμένοι] έπεσα πάνω στο κανάλι της Βουλής που ιστορούσε με λεπτομέρειες την έξοδο του Μεσολογγίου. Σχεδόν τίποτε από όλα όσα είδα δεν διδάσκεται στα σχολεία μας.   

Εκεί, όμως,  που κοκκάλωσα ήταν, όταν άκουσα πως μία εκ των γυναικών που βγήκαν από την πόλη και έπεσαν στα χέρια των Οθωμανών, πήρε ένα κουτάλι και έβγαλε το δεξί μάτι της, ώστε να   πάψει να είναι θελκτική και να προκαλεί τις ορέξεις των πεπολιτισμένων εισβολέων.   
Το όνομά της «Ελένη Στάικου». Ο νους μου ήταν σ’ αυτή τη γυναίκα και όλη μέρα χθες. Με διέκοψαν οι παπάρες του Κούλη και η πραγματεία του περί ρουσφετιού, το οποίο δεν είναι δημιούργημα της ΝΔ, αλλά όλων των κωμάτων διαχρονικώς. Σεβόμενος τη μνήμη της τεράστιας Ελένης Στάικου, δεν θα τον καθυβρίσω σήμερα.  Θα έχω πάρα πολλές ευκαιρίες να το κάνω τις επόμενες ημέρες, μήνες κ.λπ.
Δεν ντράπηκε να πάει στο Μεσολόγγι, να τιμήσει δήθεν τους ήρωες που πιστοί στο σύνθημα «Ελευθερία ή θάνατος» έδωσαν και αυτοί τη ζωή τους  για να είμαστε ελεύθεροι και να μας γδύνει ο Κούλης και το σόι του. 

Σώτος  - «Ελευθερία ή Κούλης»