Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Μέρες τώρα στριφογυρίζουν τόσα πράγματα στο μυαλό μου. Ανάκατα, μπερδεμένα. Εν τάξει, σπάμε πλάκα με το νούμερο που ακούει στο όνομα Μεγαλοοικονόμου, αλλά ξεχνάμε ότι εμείς τη στείλαμε στη Βουλή, να μας εκπροσωπήσει. Όπως και τόσους άλλους.
Δεν μπορώ, όμως, να γράψω τίποτε, διότι πάντοτε ανακαλύπτω πως κάθε ιδέα που μου έρχεται, κάποτε την έχω αποτυπώσει. Κάτι σαν περιστρεφόμενη πόρτα έχω καταντήσει. Προς τί, λοιπόν, να γράφω τα ίδια και τα ίδια; Δεν είναι πως ισχυρίζομαι ότι τα ξέρω όλα. Αλλοίμονο! Απλώς όσα συμβαίνουν γύρω μου είναι τόσο προβλέψιμα, τυποποιημένα και επί δεκαετίες επαναλαμβανόμενα. Μόνον τα πρόσωπα αλλάζουν.








