Ταξίδευσε, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το πλοίο της "Blue Star", σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα κατέπλεε στο λιμάνι της Πάτμου γύρω στις πέντε τα ξημερώματα. Βάρβαρη ώρα. "Δεν έχω καμμία διάθεση να φυλάω σκοπιά μέχρι τότε", είπα στην καπετάνισσα. "Λέω να παρκάρουμε το camper στο λιμάνι και να κοιμηθούμε σαν άνθρωποι, μέχρις ότου έρθει το καράβι και μας ειδοποιήσουν οι λιμενικοί να επιβιβαστούμε". Συμφώνησε η καπετάνισσα και πέσαμε, σχετικώς νωρίς εκείνο το βράδυ, για ύπνο. Ο αέρας όμως "έδινε τα ρέστα" του κι' εγώ άρχισα να ψυχανεμίζομαι πως μάλλον θα αργούσαν να μας ξυπνήσουν...

"Πάμε σαν άλλοτε…"

Συναυλία των μαθητών του "Ωδείου Αιγέας", με Ρετρό μουσική (1930-1960) στο "Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου", το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 8 μ.μ.

Με την βραδιά αυτή επιθυμούμε να σας μεταφέρουμε, μέσα από τη μουσική που θα ακούσετε, στο κλίμα μίας άλλης εποχής, πολύ σημαντικής για την πορεία του Ελληνικού τραγουδιού, στη μουσική της τριαντακονταετίας 1930 – 1960, η οποία διαδέχθηκε την Ελληνική οπερέτα.

Ζήλεψα σήμερα, δεν το κρύβω, που δεν είμαι δάσκαλος. Αιτία; Η παραίτηση σοκ της δασκάλας και συναγωνίστριας Μαρίας Αλιφραγκή η οποία, μέχρι χθες, δίδασκε στο 8ο Δημοτικό σχολείο Πειραιά. Δεν θα σχολιάσω τίποτε περισσότερο. Διαβάστε το κείμενο της παραίτησής της και υποκλιθείτε...

Προς το

ΠΥΣΠΕ Πειραιά.

23.1.2012

Λαμβάνω την τιμή να υποβάλλω την παραίτησή μου από την θέση μου ως δασκάλας στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά. Οι λόγοι που με έκαναν να επιλέξω αυτή την οδό είναι οι εξής :

Στο ξεκίνημα του 2012, η "ΑΝΕΚ LINES", μέσα από τα εταιρικά της ημερολόγια, με στόχο να αφυπνίσει την περιβαλλοντική μας συνείδηση, μάς προτρέπει να "Μάθουμε να Σκεφτόμαστε και να Πράττουμε Οικολογικά". Κάθε σελίδα των νέων ημερολογίων έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προβάλει, να στηρίζει και να αναδεικνύει το σημαντικό περιβαλλοντικό έργο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, όπως :

Είμαι, γενικώς, ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος. Ενίοτε και ευκολόπιστος. Προσπαθώ, κατά κανόνα, να δικαιολογήσω τις πράξεις των άλλων, ακόμη και όταν είναι δια γυμνού οφθαλμού ορατός ο παραλογισμός κάποιων σκέψεων ή επιλογών τους. Όσο όμως και αν προσπαθώ να δικαιολογήσω την εμμονή των οικονομικών (αν)εγκέφαλων της εκάστοτε κυβέρνησης στην επιβολή τεκμηρίων διαβίωσης, για τη μία και μοναδική κατοικία και τα στοιχειώδη μέσα κίνησης και αναψυχής, προκειμένου να εξοντώσουν τη Λερναία Ύδρα που ακούει στο όνομα "φοροδιαφυγή", τόσο πιο πολύ βεβαιώνομαι ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι ψυχασθενείς, αν όχι ηλίθιοι!