Σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος
Θέλω ν' αγιάσω ο καϋμένος, αλλά ο διάολος, βλέπετε, δεν μ' αφήνει! Υπακούοντας λοιπόν, για άλλη μία φορά, στην εντολή εκείνης της μάγισσας που, όταν γεννήθηκα, με κτύπησε με το ραβδί της και με καταράστηκε να μιλώ και να μην "ποιώ την νήσσαν" - κοινώς να μην "κάνω την πάπια" - αποφάσισα να σχολιάσω τα δύο τελευταία άρθρα που αναρτήθηκαν στο "Rib and Sea". Αυτό του φίλου μου και συνεργάτη Μπάμπη Κωνσταντάτου, αλλά και την ανοιχτή επιστολή του ΣΕΜΕΞ προς τα μέλη του. Θα μπω λοιπόν στον πειρασμό να προσθέσω κι' εγώ μια "πινελιά" σ' αυτή την πονεμένη ιστορία που ακούει στο όνομα ΣΕΚΑΠΛΑΣ ΠΕΕΥ.
Το δικαιούμαι, άλλωστε, περισσότερο από κάθε άλλον, αφού ασχολούμαι με το φουσκωτό σκάφος και τη θάλασσα πολύ πριν ιδρυθεί ο ΣΕΚΑΠΛΑΣ, πολύ πριν τα περισσότερα μέλη του αρχίσουν να ασχολούνται με την κατασκευή ή την εμπορία σκαφών αναψυχής. Και δεν έβαλα την "πινελιά" γράφοντας τον επίλογο στο σχόλιο του Μπάμπη, αφ' ενός μεν γιατί δεν ήθελα να τον "καπελλώσω", αφ' ετέρου γιατί ήθελα να "στήσω" τη δική μου στήλη και να το ευχαριστηθώ περισσότερο.