Αν και διανύουμε τον δεύτερο μήνα μαθημάτων σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας, στην ακριτική, απομονωμένη και δυσπρόσιτη Κάσο το Ολοήμερο Νηπιαγωγείο Φρυ – Αρβανιτοχωρίου ακόμα περιμένει να λειτουργήσει το ολοήμερο τμήμα του. Τι κι αν έχουμε απευθύνει εκκλήσεις προς πάσα κατεύθυνση, όχι μόνο δεν έχει ικανοποιηθεί το αίτημά μας αυτό, αντιθέτως εισπράττουμε και μια ανεξήγητη άρνηση. Αν και πληρούμε όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις για τη λειτουργία ολοήμερου τμήματος, κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί, γεγονός το οποίο μόνο προβλήματα δημιουργεί στην καθημερινότητα γονέων και παιδιών, τα οποία αρκετές φορές αναγκάζονται υπομονετικά να περιμένουν στον δρόμο μέχρι να σχολάσουν οι γονείς τους.
Τί κατάλαβα από το πρωθυπουργικό ταξείδι στις ΗΠΑ.
Αυτό: «Διότι, δυστυχώς, από την επανεκκίνηση της μνήμης πρέπει να ξεκινάει η κριτική στο παρόν, εκεί που φτάσαμε...»
16.04.2017
Θανάσης Καρτερός.
Όπου και να σταθείς, αν ανοίξεις συζήτηση με αριστερούς, ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ που αντέχουν, δημοκρατικούς ανθρώπους που ακόμα πιστεύουν, παλιούς και νέους, θα ακούσεις την ίδια διαπίστωση: Μας έχουνε ξεσκίσει με την προπαγάνδα τους!
Κι αυτό το χατζάρι πάνω από πρόσωπα και πολιτικές, συμφωνίες και πρακτικές, δεν είναι καθόλου αμελητέα υπόθεση. Διότι, εντάξει, η επικοινωνία έρχεται δεύτερη, ή και τρίτη αν θέλετε, μετά από την ουσία, το έργο, το αποτέλεσμα, την πρωτοβουλία. Ένα βάλτο, όσο κι αν τον επικοινωνείς και τον διαφημίζεις, στο τέλος μόνο στα βατράχια του θα αρέσει. Αλλά, παρόλα αυτά, μεγάλο φόρο αίματος πληρώνουν η σημερινή κυβέρνηση και η Αριστερά στην επικοινωνία. Μεγάλο.
«Δουλειές, δουλειές, δουλειές!», «επενδύσεις, επενδύσεις, επενδύσεις!», «μαλακίες, μαλακίες, μαλακίες!».
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Και απορίες ευήθους πολίτου.
Πολίτης τις υπέστη βαρεία σωματική βλάβη εξ ιατρικής αμελείας σε δημόσια νοσηλευτική μονάδα. Ήγειρεν αγωγή και μετά από 10 έτη απέκτησε αμετάκλητη απόφαση, με την οποία του επιδικάσθηκε ένα ποσό για χρηματική ικανοποίηση. Μετά από 7 μηνών αλληλογραφία, ιδού τί ζητεί το Υπουργείο Πολάκη [πρώην Κουρουμπλή, πρώην Βορίδη, πρώην Αδώνιδος, πρώην Λοβέρδου κ.ο.κ.], για να επιχορηγήσει το νοσοκομείο, ώστε να μπορέσει το τελευταίο να καταβάλει τα χρωστούμενα. Δίπλα από κάθε προαπαιτούμενο [ουάου] παρατίθενται οι απορίες του ευήθους πολίτου:
Ο ελληνικός υπόκοσμος φοράει γραβάτα.
Στην χώρα μας έχουμε μιά πολλή λανθασμένη άποψη για το περιθώριο και τον υπόκοσμο. Θεωρούμε υπόκοσμο τους διακινητές ναρκωτικών, τους εκβιαστές, τους εγκληματίες, τους προαγωγούς, τις πόρνες, τα "βαποράκια", τους "προστάτες", τους ίδιους τους ναρκομανείς, και περιθώριο όσους τους περιβάλλουν, όσους σχετίζονται με τον έναν ή άλλον τρόπο με αυτούς.
Λάθος. Μέγα λάθος. Όλοι αυτοί είναι η κορυφή του παγόβουνου. Το 1/10 του πραγματικού όγκου του υποκόσμου στην χώρα. Ο πραγματικός υπόκοσμος στην Ελλάδα, αυτός που στηρίζει το φανερό 1/10, είναι οι πολιτικοί (κατά συντριπτική πλειοψηφία), οι δημοσιογράφοι (τουλάχιστον οι "επώνυμοι" στα συστημικά-προπαγανδιστικά κανάλια ραδιοφώνου και τηλεόρασης), ένα μεγάλο μέρος των "διάσημων" μεγαλοδικηγόρων, και ένα σεβαστό καμμάτι του δικαστικού σώματος, καθώς και οι χρηματοδότες των ανωτέρω, που είναι ο βρώμικος και παράλογος και εν πολλοίς παράνομος επιχειρηματικός πλούτος όλων των κατηγοριών.
Η ΑΝΕΚ LINES αρωγός της ημερίδας: “WE DO LOCAL - Όταν η παράδοση συναντά τη φιλοξενία. Διασύνδεση του αγροδιατροφικού τομέα με τον τριτογενή/ξενοδοχειακό”.
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με θέμα “We Do Local - Όταν η παράδοση συναντά τη φιλοξενία…Διασύνδεση του αγροδιατροφικού τομέα με τον τριτογενή/ξενοδοχειακό” που διοργάνωσε η εταιρεία “Τοπική Παραγωγή & Φιλοξενία Α.Ε.”, χθες Κυριακή (15/10) στο Συνεδριακό Κέντρο της ΑNEK LINES στα Χανιά.
Ξενοδόχοι, παραγωγοί και φορείς της Κρήτης ενημερώθηκαν κατά την διάρκεια της ημερίδας για το “We Do Local”, το νέο πρότυπο πιστοποίησης τουριστικών καταλυμάτων και πλοίων, και πως αυτό συμβάλει στην επανατοποθέτηση του εθνικού τουριστικού προϊόντος, την ανάδειξη της ιδιαίτερης τοπικής φιλοξενίας και την στήριξη της τοπικής παραγωγής και οικονομίας μέσω της αλληλεπίδρασης με τον πολιτισμό, τον αγροδιατροφικό τομέα και τις τοπικές κοινωνίες, συνθέτοντας έτσι ένα στρατηγικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που μπορεί να δώσει το στίγμα για την βιώσιμη ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού.
Αφήστε το κανναβούρι ν’ ανθίσει, για ν’ ανθεί.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Κομιστές-facebook
Κι αφού εξαντληθήκαμε με την ενασχόληση με το φύλο πάμε τώρα για το νομοσχέδιο για την κάνναβη.
Από το φύλο πάμε κατευθείαν στο... τρίφυλλο.
Το ότι η γλώσσα μας κακοποιείται καθημερινώς αποτελεί πασίδηλον. Τί κι’ αν σκούζει ο Μπαμπινιώτης, ότι η γλώσσα μας είναι το παν, τί κι’ αν λέει ο Ζουράρις ότι μπορεί να χάσουμε μερικά νησιά, αλλά να μη χάσουμε τη γλώσσα μας, αφού τα νησιά θα τα ανακαταλάβουμε, ενώ τη γλώσσα ποτέ δεν θα επανακτήσουμε;
Επιτρέπεται, όμως, σε κυβερνητικά κείμενα, έστω και ανυπόγραφα [non paper που λένε οι μορφωμένοι], να εντοπίζονται λάθη στην έκφραση; Εξ αφορμής της δολοφονίας [και όχι εκτέλεσης] του συναδέλφου Μ. Ζαφειρόπουλου και της επισήμανσης από πολλούς ότι η εγκληματικότητα έχει φθάσει στο απροχώρητο, το Μαξίμου διοχέτευσε το ακόλουθο, για να μη μείνουν αναπάντητες οι αιτιάσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης:
Ουαί δε Ημίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Μία εβδομάδα αποχή των δικηγόρων για τη δολοφονία του συναδέλφου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου. Προς τί; Όταν εξαγριωμένος πελάτης τραυμάτισε σοβαρά τον συνάδελφο Κιουλούφα στη Θεσσαλονίκη; Όταν μαφιόζοι τραυμάτισαν σοβαρά τον συνάδελφο Αντωνόπουλο στην Αθήνα; Όταν άλλοι έριξαν βιτριόλι κατά πρόσωπο σε συναδέλφους στην Αθήνα; Γιατί τότε δεν κηρύχθηκε κάποια αποχή;
Ας θυμηθούμε την άλλη δολοφονία. Μέσα σε δικαστική αίθουσα και δη στρατοδικείου στη διάρκεια δίκης. Εκείνη του φερέλπιδος συναδέλφου Μπάκα το 1993 και του συναδέλφου Αβράμη. Ας παρακολουθήσουμε τα δεινά της οικογένειας που άφησε πίσω του. Κηρύξαμε μήπως κάποια αποχή; Μήπως συμπαρασταθήκαμε σ’ αυτούς που άφησε πίσω; Μήπως πήγε κάποιος εκ των κατά καιρούς Προέδρων του ΔΣΑ, ή καλλίτερα σύσσωμο το ΔΣ του ΔΣΑ, να κάνει παράσταση διαμαρτυρίας στους προϊσταμένους των δικαστηρίων, προκειμένου να επιταχύνουν τις διαδικασίες;
Αρχίσαμε τις πιτσικουλιές.
Τί λέγαμε χθές; Αρχίσανε οι ταρζανιές και τα κ@λοκουνήματα.
Χθεσινοβραδυνές δηλώσεις Τσαλακωτού: "... η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει στην εφαρμογή του προγράμματος με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να συμμετέχει ή να μη συμμετέχει σε αυτό..."
Με άλλα λόγια: Μπορούμε και χωρίς το ΔΝΤ.
Αφού μωρή νεράϊδα των οικονομικών σε δύο μήνες θα παρακαλάς γονυπετής για την συμμετοχή του ΔΝΤ, τί παριστάνεις τώρα τον άντρα τον βαρύ, τον αποφασισμένο;
Α, στα διάλα πιά!..
Υ.Γ Οι πιτσικουλιές: Παιδικό ομαδικό παιχνίδι για αγοράκια που αυνανίζονται ταυτόχρονα και παρατεταγμένα στην ίδια γραμμή.
Πηγή : http://mandatoforos.blogspot.gr/2017/10/blog-post_78.html
Άρθρον Προφητικόν και Μίζερον για την χαμένη τιμή του πολιτικού μας κόσμου.
Και "πριν ή δις φθινόπωρον φωνήσαι", άρχισε η περίοδος των προαπαιτούμενων. Όχι πετούμενα. Προαπαιτούμενα. Απ' αυτά που οι τοκογλύφοι, ΔΝΤ και τράπεζες βγαίνουν στο κυνήγι ντυμένοι με την στολή παραλλαγής που τους εμφανίζει σαν ανθρώπους, για να τουφεκίσουν κοινωνίες, λαούς κι ανθρώπους.
Ήδη οι προειδοποιητικές και αναγνωριστικές βολές άρχισαν. Κάτι το ΔΝΤ δεν προβλέπει λέει να πιάσουμε τον στόχο για "πλεόνασμα" το 2018, κάτι μαύρες τρύπες λέει βλέπει, κάτι πρόσθετα μέτρα λέει "ίσως" χρειαστούν, κάτι μας ζώνουν τα μαύρα φίδια εμάς.
Je suis Katalonien.
Πού είναι άραγε όλα εκείνα τα δημοσιογραφικά και νεοταξικά τσουτσέκια που γεμίζουν με σημαίες τα "προφίλ" τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όταν η τρομοκρατία τού θρησκευτικο-πολιτικού φονταμενταλισμού χτυπά (που κι αυτός βέβαια υποκινείται και συντηρείται απ' το σύστημα ως άλλοθι για τα δικά του παγκοσμιοποιημένα εγκλήματα κατά της ελευθερίας των πολιτών, κατά της ανεξαρτησίας των κρατών, κατά των ανθρώπινων δικαιωμάτων), τώρα που η ευρωπαϊκή νεοφασιστική "Ένωση" με μακρύ χέρι της την κυβέρνηση της Ισπανίας εξαπολύει τρομοκρατικό χτύπημα βίας κατά των πολιτών της Καταλονίας που προσπάθησαν να συμμετάσχουν και να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα υπέρ ή κατά της ανεξαρτησίας τους;