Όπως κάθε χρόνο, την ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013 και ώρα 10:30 π.μ., θα γίνει στο εντευκτήριο του ΙΑΣΟΝΑ η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΤΕΡΙΑΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΟΜΙΛΩΝ ΦΟΥΣΚΩΤΩΝ ΣΚΑΦΩΝ 2013.

Το μεσημεράκι, μετά τη συνάντηση, έχουμε τη χαρά να σας προσκαλέσουμε να πιούμε παρέα ένα κρασάκι στη Λέσχη μας.

Σας παρακαλούμε να μας απαντήσετε στο e-mail :

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   ή  στο   Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Το Δ.Σ. της Λέσχης Φουσκωτών Σκαφών ΙΑΣΩΝ

Του Μπάμπη Κωνσταντάτου.
 
Αυτό το θέμα το είχα πολύ καιρό στο μυαλό μου, ωστόσο περίμενα να κάνω ακόμα κάτι, έτσι ώστε να βγάλω πιο πλήρη συμπεράσματα και μετά να τα πω και σε σας. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Όταν πήρα το camper, ήταν μεν το πρώτο αυτοκίνητο με πετρέλαιο που αποκτούσα, αλλά με τους ντιζελοκινητήρες είχα επαφή, από τη χρήση τους σε σκάφη. Έτσι, όταν γύρισα για πρώτη φορά τη μίζα του camper και άκουσα τον χαρακτηριστικό ήχο των ψεκαστήρων, ήμουν σε θέση να γνωρίζω, ότι η συμπεριφορά του ποδιού μου πάνω στο γκάζι δεν θα έπρεπε να είναι η ίδια, όπως στα αυτοκίνητα με τους βενζινοκινητήρες. Αυτό ήταν η πρώτο που σκέφτηκα αλλά και εφάρμοσα, όσον άφορά στην οδηγική συμπεριφορά μου προς το μοτέρ.

Σχολιάζει το άρθρο με τίτλο "ο λύκος εξοντώθηκε, η λύκαινα όμως εγκυμονεί" ο Πάνος Λιάρος.

Είσαι "πρώτη μούρη" Ιωσήφ. Οι συνάνθρώποί μας όμως στο bezirk Griechenland προτιμούν Schlafen viel Schlafen. Εγείρονται μόνο με Χαρδαβελο-τριανταφυλλο-χατζηνικολαίους και λοιπούς "δουλευταράδες" του είδους. Τρίβει τα χέρια του το παπαδοπολιτικοδικαστικό μαφιόζικο σύμπλεγμα. Ούτε οι ίδιοι ήλπιζαν να τους βγεί τόσο ήσυχη αυτή η ράτσα αμνοεριφίων.

Δεν πα να λες εσύ κι εγώ; Αυτοί εκεί, εθισμένοι στο δούλεμα. Δεν φταίς εσύ φταίει η άγνοιά σου, λέγαμε παλιά φοιτητές. Θέλουν κοπαδάρχες ταγούς και κάλπικα ινδάλματα. Εθισμός στην πλαστοπροσωπεία. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Ομοίως και αντιθέτως με μας, που δεν μπορούμε να πούμε ψέμματα. Εγώ π.χ. παθαίνω κάτι σαν τον Πινόκιο.

Γράφει, σκεπτόμενος και προβληματισμένος, ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Όντως είναι "περίεργη" αυτή η όψιμη επίδειξη "δύναμης" και "ευσυνειδησίας" εκ μέρους των "θεραπόντων" της Θέμιδος, την ώρα ακριβώς που οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι νοιώθουν τη γη να φεύγει κάτω απ' τα πόδια τους και τις καρέκλες τους να τρίζουν από την επικείμενη λαϊκή έκρηξη. Την ώρα που οι εκπρόσωποι της τρόϊκας αλωνίζουν ανενόχλητοι στα υπουργικά γραφεία και φέρνουν νέα μέτρα, νέες κατασχέσεις, νέες αυτοκτονίες.

Είναι οι ίδιοι αυτοί δικαστές που τόσα χρόνια κωφεύουν στις κραυγές αγωνίας τόσων συνελλήνων. Που κάνουν πως δεν βλέπουν τα μνημόνια τα οποία παρανόμως υπογράφονται. Που κάνουν πως δεν βλέπουν την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας και του δημόσιου πλούτου. Που βάζουν στο συρτάρι τις προσφυγές των πολιτών όταν αυτοί ζητούν να συλληφθούν οι βουλευτές που υπογράφουν την παράδοση της χώρας, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Από τότε που εγκατέλειψα τα περιοδικά του ειδικού Τύπου της Θάλασσας, τους συλλόγους και τα fora και άρχισα να γράφω σ' αυτόν τον ταπεινό, πλην επώνυμο, μάχιμο και έντιμο ιστότοπο, τα είδα όλα! Γνώρισα σημαντικούς ανθρώπους, που ήταν στην απομόνωση και μου άνοιξαν την καρδιά τους, όπως ο πρώην μοναχός Νικόδημος, ο Αννίβας και ο Απόλλων Αρτέμης, ο αείμνηστος Καλύμνιος δύτης Σταύρος Βαλσαμίδης, ο μαστρο Μιχάλης Φωκάς, ο Μιχάλης Καλογεράκης και τόσοι άλλοι. Γνώρισα καλύτερα ήδη φίλους μου, που άρχισαν να γράφουν στον χώρο αυτό, άλλοτε με ψευδώνυμο, όπως ο "παράξενος και διαστροφικός αναγνώστης", και άλλοτε επωνύμως, όπως ο Μπάμπης Κωνσταντάτος και ο Αρχιμήδης Τουσμάνωφ.